وقتی زبان یاد میگیریم، معمولاً بیشتر وقت را صرف خواندن، گوش دادن و حرف زدن میکنیم. نوشتن اغلب فراموش میشود، در حالی که یکی از مؤثرترین تمرینهاست.
فرق نوشتن با حرف زدن این است که در نوشتن وقت دارید فکر کنید. میتوانید مکث کنید، جمله را عوض کنید، دنبال کلمهی بهتر بگردید. همین مکثها باعث میشوند ساختار زبان عمیقتر در ذهنتان جا بیفتد.
لازم نیست چیز پیچیدهای بنویسید. چند جمله دربارهی اینکه امروز چه کردید کافی است. یک دفترچه بردارید و هر شب سه چهار جمله به زبان تازه بنویسید. این کار ساده، بعد از چند هفته، تأثیرش را در حرف زدنتان هم نشان میدهد.
نکتهی خوب نوشتن این است که اشتباههایتان جلوی چشمتان میماند. وقتی چیزی را مینویسید و بعد دوباره میخوانید، خودتان خیلی از اشتباهها را میبینید. و اگر کسی باشد که نوشتهتان را اصلاح کند، آن وقت سرعت پیشرفتتان چند برابر میشود.
پس اگر دنبال یک تمرین کمهزینه و پرفایده هستید، یک دفترچه و چند دقیقه در روز کافی است. نوشتن، آرام و بیسروصدا، زبان شما را محکم میکند.