هیچ دو نفری دقیقاً مثل هم یاد نمی‌گیرند. یکی با گوش دادن بهتر می‌فهمد، یکی باید بنویسد تا چیزی در ذهنش بماند، و یکی تا با کسی حرف نزند انگار یاد نگرفته. شناختن سبک خودتان می‌تواند کل مسیر را راحت‌تر کند.

خیلی از ما روشی را که دیگران توصیه می‌کنند کورکورانه دنبال می‌کنیم و وقتی جواب نمی‌دهد فکر می‌کنیم مشکل از خودمان است. ولی شاید فقط آن روش با شما جور نیست. به جای جنگیدن با خودتان، کمی به این فکر کنید که کی و چطور بهتر یاد می‌گیرید.

مثلاً اگر صبح‌ها ذهنتان تازه‌تر است، کارهای سخت مثل گرامر تازه را همان موقع انجام دهید و مرور سبک را برای عصر بگذارید. اگر با دیدن بهتر یاد می‌گیرید، از تصویر و فیلم بیشتر استفاده کنید. اگر اهل نوشتن هستید، دفترچه همراهتان باشد.

این به آن معنا نیست که فقط یک کار را انجام دهید. بهترین یادگیری معمولاً ترکیبی است؛ هم گوش می‌دهید، هم می‌نویسید، هم حرف می‌زنید. ولی دانستن نقطه‌ی قوتتان کمک می‌کند از همان‌جا شروع کنید و دلسرد نشوید.

زبان یاد گرفتن یک مسیر شخصی است. روشی که برای دوستتان معجزه کرده ممکن است برای شما خسته‌کننده باشد و برعکس. کمی آزمون و خطا کنید تا روش خودتان را پیدا کنید؛ ارزشش را دارد.